Στην Κύπρο, η αγωνία των αγροτών χτυπά πλέον «κόκκινο»: οι ποσότητες νερού για άρδευση περιορίζονται, το κόστος παραγωγής παραμένει ιδιαίτερα υψηλό και η βιωσιμότητα πολλών εκμεταλλεύσεων τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο και δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών: χωρίς νερό, δεν υπάρχει παραγωγή. Και πίσω από αυτή την προειδοποίηση βρίσκεται ο κίνδυνος να μειωθούν οι καλλιέργειες, να αποθαρρυνθούν νέες επενδύσεις και να εγκαταλείψουν άνθρωποι το αγροτικό επάγγελμα.
Ο πρόεδρος του Παναγροτικού και πρόεδρος της παγκύπριας οργάνωσης Σιτοπαραγωγών, Κυριάκος Καϊλάς, άσκησε έντονη κριτική για τη διαχείριση των υδάτινων αποθεμάτων. Μιλώντας στο «Σίγμα», έκανε λόγο για «τα χειρότερα αποτελέσματα» στη διαχείριση του νερού από κάποιους στο Τμήμα Υδάτων.
Όμως η προειδοποίηση δεν αφορά μόνο το σήμερα. Ο κ. Καϊλάς τόνισε ότι οι διαθέσιμες ποσότητες νερού δεν πρέπει να οδηγήσουν σε εφησυχασμό και τάχθηκε υπέρ της αύξησης των αφαλατώσεων.
Για τον Παναγροτικό, το νερό δεν είναι ένας ακόμη αριθμός στον κρατικό σχεδιασμό. Είναι η προϋπόθεση για να συνεχιστεί η παραγωγή και να παραμείνει ζωντανός ο αγροτικός κόσμος.
«Είναι λυπηρό να μην βλέπουμε μπροστά μας», ανέφερε, ασκώντας κριτική στη λογική που, όπως είπε, περιορίζεται στα μαθηματικά. «Κάθε ευρώ που δίνεις στον αγρότη σου το επιστρέφει πολλαπλάσιο».
Οι περικοπές στην παροχή νερού έρχονται να προστεθούν στα ήδη αυξημένα έξοδα, κάνοντας την καθημερινότητα των παραγωγών ακόμη πιο δύσκολη. Και οι επιπτώσεις δεν σταματούν στη φετινή σοδειά: η αβεβαιότητα αποθαρρύνει επενδύσεις και ενισχύει τον κίνδυνο εγκατάλειψης του επαγγέλματος.
Την ίδια ώρα, οι αγρότες αναμένουν απαντήσεις από τον Υπουργό Γεωργίας και ζητούν ουσιαστική στήριξη από την κυβέρνηση. «Το νερό πρέπει να δοθεί στους αγρότες. Χωρίς νερό δεν μπορούμε να παράξουμε τίποτα», είναι το μήνυμα του κ. Καϊλά.
Ο ίδιος προειδοποίησε ότι το ζήτημα αφορά άμεσα και τους καταναλωτές, καθώς η μείωση της παραγωγής και η αύξηση των εξόδων μπορούν να οδηγήσουν σε άνοδο των τιμών. Η πίεση μεγαλώνει και οι εξελίξεις στο υδατικό παραμένουν κρίσιμες για το μέλλον της κυπριακής γεωργίας.